16 Ekim 2022 Pazar

Büyük Atatürk'ün hiç bilinmeyen bir anısı / Tamer Timur

 

Büyük Atatürk'ün hiç bilinmeyen bir anısı / Tamer Timur

1935 yılında Uluslararası Kadın Kongresi'ne ilk kez devlet düzeyinde evsahipliği yapıldı.

Bu büyük onur Türkiye'nin oldu.

Kongrenin nerede yapılacağı tartışılırken Kurun gazetesi yazarı Asım Us, Yıldız Sarayı'nı önerdi.

Türk milleti kadın, erkek cephede çarpışırken şer'iye vekaleti bu sarayda kadınların nasıl kapanması gerektiğini tartışıyordu.

İşte bu sebepten Yıldız Sarayı kongre yeri olarak seçildi.

Türk kadını, Padişaha, O'nun emriyle toplanan bu komisyona, hareme ve kadın düşmanlığına karşı görkemli bir zafer kazanıyordu.

Asım Bey'e tebrikler yağdı.

Oysa Asım Us adıyla Kurun gazetesinde yazan kişinin Atatürk olduğunu ve sık sık yazdığını çok az kişi biliyordu.

Dünyanın her yerinden gelen 360 katılımcıyla 18 Nisan günü saat 10.00'da kongre açıldı.

Avustralya delegesi Madam Rischbieth aylar süren bir yolculuğun ardından gelebildi.

"Türk kadınına ve o büyük adama duyduğum saygının yanında yolculuğun lafı edilmez!" dedi.

Dünyanın gözü İstanbul'a döndü.

Roosevelt övgü dolu bir telgraf yolladı.

Bayan Eleanor Roosevelt de teamüllere aykırı olarak ve tüm engellemelere rağmen başka bir telgraf daha yolladı. First Lady ünvanı ilkin işte o zaman ortaya çıktı.

Kongre açıldı.

Komisyonlar, toplantılar, söylevler, bildiriler öyle coşkulu, öyle etkileyiciydi ki 21 Nisan günü tertip edilen boğaz gezisinde; "Bu bir kongre değil, bu bir isyandır!" sloganları atıldı.

Atina’da çıkan Akropolis gazetesi manşetinde diyordu ki:

"On beş sene evvel kime söylesen bütün kalbi ile gülmekten katılırdı. Türk kadını, harem hayatının o

mahpus, o esrarengiz hanımı, bugün tüm dünyanın feministlik tacını elinde tutuyor!"

Kongre sonunda delegeleri Atatürk kabul etti.

İlk kez O'nunla tanıştılar.

Davet sona erdiğinde Dünya Kadınlar Birliği Başkanı Madam Ashby, "Meğerse kongrenin en önemli hadisesi O'nu tanımakmış!" dedi.

Kongrenin açılış konuşmasını Türk Kadınlar Birliği Başkanı Latife Bekir Hanım yaptı.

Konuşmasında şöyle dedi:

"Bu kadar fırtınalar arasında kızkardeşlerinin dileklerini seçen bu adam, bizim için yalnız bir vatan kurtarıcısı değil, aynı zamanda Türk kadınının da kurtarıcısıdır!".

* * * * * * * * *

KAYNAK: Tamer Timur / “KÖY ENSTİTÜLÜLERİN ÇOCUKLARI” Facebook Gurubu

15 Ekim 2022 Cumartesi

Oğuz Türkmen Boyları / Sinan Turhan

 

Oğuz Türkmen Boyları / Sinan Turhan

Yazı biraz uzun, ama okuduktan sonra “Neden bize tarih derslerinde Osmanlı ve Selçuklu öncesini adam gibi öğretmiyorlar?” diyeceksiniz...

Bu arada Atatürk’e olan sevginiz, saygınız da ikiye katlanacak...

(Alıntıdır)


"Anadolu'nun çeşitli yerlerinde yapılan kazılarda çıkan kemiklerin DNA analizleri şaşırtıcı gerçekleri ortaya koyuyor.

Herodot tarihi der ki;

M.Ö.625 yılında Zile yakınlarında Pers ordusu bir hile ile Saka/iskit ordusunu(Alper Tunga'yı) yenene kadar tüm Anadolu"ya Saka'lar hakimdi.

Saka'lar MÖ. 5. Yy.da Altından elbise yaparken, o tarihte ne Rus vardı, ne Alman ne de Fransız vardı.

Biraz daha geriye gidelim...

Sümerlere( yani orta asyali Kengerler)

Turukku'ya, "Türk" Turku krallığına gidelim...

Çünkü Anadolu medeniyetini kuranların eski Yunan Medeniyeti olduğu tezi bize yıllardır yutturulmustu ya.... biraz öfkeliyiz bu tarihi yalanlara karşı!

Iste, şimdilerde dünya çapında Arkeoloji Profösörleri topraktan çıkardıkları kemiklerin Dna'larıyla o yöredeki köylülerin DNA'larını karşılaşınca şok geciriyorlar.. çünkü Dna'ları yüzde 97 uyumlu.

Örneğin; antik Burdur -İsparta tarihi Aglasun kazılarından...

Burdur ve Isparta'da ki SAGALASSOS uygarlığı da Ön-Türk uygarlığı çıktı.

Belçika LEUVEN Katolik üniversitesi'nden Prof.Dr. Matc WAELKENS, Ağlasun kasabasında yaptığı kazılar esnasında ortaya çıkan kemiklerin DNA’sını köylülerle karsılaştırınca şok oldu.

Toprak altından çıkan 6-8 bin yıl öncesinin kemikleriyle çalıştırdığı işçi-köylülerin dna'sı yüzde 97 aynı çıktı) yani onlar da Ön-Türklerin bir kolu olan SAGALASSOS çıktı.

Frigya'si da boyle Yazilitaşı da böyle,

Urartu'su da böyle Hitit' i de boyle...

Eskiden Batılı Arkeolog"lar buluntuları çalıp çırpıp ülkelerine kaçırıp, Anadolu tarihini uyduruk Helen diye bize kakalasalar da bizimkiler de aksini ispat etmeyi başarıyor hele şükür...

buna bir örnek de Assos;

Assos"u kuranlar da Ön-Türklerin bir kolu Lelegler ve Pelasglar çıktı....

Ey Atatürk sen ne büyuk adam çıkıyorsun her geçen gün böyle...

Teee Alacahöyük kazılarını yaptırdığında bunları söylemiştin, sana inanmayanlar utansın!

Kemalist tarih tezi diye küçümseyip kenara atılan "Türk Tarih Tezinin Ana Hatları" kitabını okullardan kaldırtanlar utansın!...

Anadolu uygarlığını eski Yunan'ın kurduğu tezi bize yutturuldu demiştik!

Oysa Helenlerin bile 3/4'ü Ön-Türk çıktı.

Ön-Türk Pelasglar ile Kuzey Batı Avrupa topluluğu olan Dorların karışımından oluşmuş Helenler.

Daha sonra da bu karışıma diğer Ön-Türk halkları Traklar ve Mekadonlar eklenmişti.

Sırada ne var?

Tabi ki Göbeklitepe Ön-Türk uygarlığıyla, Turukku krallığı ve yine Urumiye deki Urmu teorisini de ögreteceğiz halkımıza...

S.N Kramer ile Prof. Osman Turan hoca,

Sümerce'deki 950 kelimenin kokeni Türkçedir dedi veeee batıda ki diyaspora tarihcileri sus pus oldular....

Ahh bu kelimeler Türkçe degilde, örnegin; Yunanca yada Ermenice çıksaydıııı....

o zaman dünyayı ayağa kaldırırlardı...

Anladınız sebebini de değil mi?...

Sonuç: Bugün Hun/Macarlardan,

Almanlara, İtalyanlardan(Etruksler=Ön-Türklerin bir kolu), İspanyol'a, hatta İngiliz ve İskoclara kadar neredeyse tüm batı tarihini Sakalara /Iskitlere bağlama telaşında....

Hemen hepsi köklerini Azerbaycan'in Gobulistanına, Albania'sina, Gabanasına ve daha kuzeyine bağlamaya basladı...

çünkü biraz geri gidince tarihleri kökleri olmadığını öğrendiler.

Antik Yunan tanrılarının bile Mısırdan çalıntı olduğunu öğrendiler.(bunu ilk kez Herodot da demişti ama her ne hikmetse unutmuslardı...)

Batı artık "Kara Atena" yı yazdı...

tarihi ile yüzlesip köklerini Türklere bağlıyor....

Bu aslında iyi bir şeydir,

ticari açıdan da tarihi bir firsat olabilir. İs bilenin demiş atalarımiz...

Artık Turklüğümüzle Atatürk gibi gurur duyabileceğiz, tabi Atalar kültüne inanan bizim gibi köklü hissiyati olanlar duyacak... "

Semra Göktürk (Alıntıdır)

* * * * * * * *

KAYNAK: Sinan Turhan / Oğuz Türkmen Boyları

PAYLAŞIM: Yakut Anka / KÖY ENSTİTÜLÜLERİN ÇOCUKLARI

* * * * * * * *

14 Ocak 2022 Cuma

KÖY ENSTİTÜSÜ GÖRSELLERİ EŞLİĞİNDE “ZİRAAT - KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI – 1


KÖY ENSTİTÜSÜ GÖRSELLERİ EŞLİĞİNDE “ZİRAAT - KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI – 1
Güftesi B. Kemal çağlar tarafından yazılan ve bestesi A. Adnan Saygun tarafından yapılan bu marş, önce 'ZİRAAT MARŞI' olarak düzenlenmiş daha sonra bütün köy enstitülerinin ortak marşı olmuştur.

KÖY ENSTİTÜSÜ GÖRSELLERİ EŞLİĞİNDE “ZİRAAT - KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI – 2


KÖY ENSTİTÜSÜ GÖRSELLERİ EŞLİĞİNDE “ZİRAAT - KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI – 2
Güftesi B. Kemal çağlar tarafından yazılan ve bestesi A. Adnan Saygun tarafından yapılan bu marş, önce 'ZİRAAT MARŞI' olarak düzenlenmiş daha sonra bütün köy enstitülerinin ortak marşı olmuştur.

28 Aralık 2021 Salı

Mehmet Akif’in 85’inci ölüm yıl dönümü: Vatana adanan bir ömür! / ERCAN DOLAPÇI

Mehmet Akif’in 85’inci ölüm yıl dönümü: Vatana adanan bir ömür! / ERCAN DOLAPÇI

İşgal günlerinde İstanbul’da esen karamsar havaya uymadı. İçinde esen fırtınayı dinledi ve Balıkesir’e giderek işgale karşı direnilmesini istedi. Verdiği vaaz tarihe geçti’

İstiklâl Marşımızın yazarı Mehmet Akif Ersoy’un bugün 85. ölüm yıl dönümü. Mehmet Akif’in çalkantılı yıllarda doğru limanda durduğunu görüyoruz. Meşrutiyet Devriminde İttihatçılarla, Cumhuriyet Devrimi içinde Kemalistlerle birlikte… Hep doğru yerde ve doğru duruşta… Onun önceliği vatanseverlikti. Bu konuda sarsılmaz bir duruş sergiledi. Zaten bu iki devrim de vatanseverlik üzerine kurulmuştu. Birincisi parçalanan vatanı korumak, ikincisi ise anavatanı işgalden kurtarmaktı. İkisi de antiemperyalist mücadeleydi. Bu mücadeleye omuz verenler yükseldi, şanlandı ve tarihe altın harflerle yazıldı. Mehmet Akif’ten bize en büyük miras vatanseverliktir. Yüz yıl sonra yine vatanseverlik çizgisinde vatanımızı yeni emperyalist saldırılara karşı korumak için mücadele ediyoruz. İşte bu zorlu mücadelelerimizde bize yol gösterici olanlardan birisi de “İnanmış adam, büyük şair” Mehmet Akif’tir.

FATİH’İN MİSTİK HAVASI

Mehmet Akif 1873 yılında İstanbul’un Fatih semtinde dünyaya geldi. Dindar bir ailenin çocuğuydu. Dini bütün bir çocuk olarak yetişti. Akılcılıktan da uzak durmadı. Doğumundan kendini bilene kadar geçen süre içinde Osmanlı İmparatorluğu en sıkıntılı dönemini yaşıyordu. Avrupa’nın büyük devletleri onun üzerine çöreklenmiş ve dağıtmak için elinden geleni yapıyordu. Birçok kişide bu süreçte Türk milliyetçiliği adım adım gelişti. Filiz verdi. Çünkü parçalanmayla birlikte yönetime karşı sorgulama da başladı. Bir de ayrılanlar bir “kimlik” için ayrılıyordu… Bizim de bir kimliğimiz vardı. O da Türklüktü… Avrupa’dan esen milliyetçi rüzgârlar bizde de “Türk” kimliğini keşfetme sürecini başlattı. Bu süreçte Baytar Mektebi’ni bitirdi. Burada müspet ilimler gördü. Pasteur’ün fotoğrafını öpecek kadar bilime inanıyordu. Küçük yaşta içinde başlayan şairlik ruhu adım adım olgunlaşarak gelişti. Bir yandan şiirler yazıyor bir yandan da fiziken güçlü olan bedeniyle spor yapıyordu. 1893 yılında memurluk hayatına atıldı. Hayatın ağır şartları onu daha da olgunlaştırdı. Kendisini İttihat ve Terakki içinde buldu. Geleceği inşa edecek olan ihtilalcilerle birlikte çalıştı. Teşkilata üye oldu. Abdülhamit yönetiminden o da rahatsızdı. O dönemde bir tek şiir kitabı bile yayımlayamadı. Baskı dönemiydi ve mahallesinden zorla alınıp götürülen komşularının çığlıklarını şiirlerine yansıttı. Halk çocuğuydu ve halkçıydı. Yükseldikçe onlara tepeden bakan değil, daha da onlara adanmış bir yaşamı kendi eliyle inşa etti.

ZORLUKLARDAN KAÇMADI

O yaşadı, gördü ve mücadele etti. Zorluklardan kaçmadı; üstüne üstüne gitti. Karakter abidesiydi. Söz verdi mi mutlaka yapacaktı. Onu ne kar, ne fırtına ne de parasızlık durdurabilirdi. Babası Arnavut kökenliydi. O inat onda da vardı. Ama Arnavutçu değildi. İslam birliğinden yanaydı. Samimiydi. İslam dünyasının içinde bulunduğu geriliği biliyor ve bundan kurtuluş için “daha temiz İslami inancı” çözüm olarak görüyordu. Olaylar ve süreç onu milliyetçilerle buluşturdu. Doğrusu da buydu. Cihan Harbi içinde İttihatçılarla birlikte çalıştı. Arap diyarlarına giderek durumu anlattı, emperyalist oyunlara karşı birlikte olunmasını istedi. Cihan Harbinde çok çabaladı. Sıradan bir memur tavrıyla rahatını düşünmedi… Vatan sevgisi ağır bastı. Bu çabaların işe yaramadığını da gördü.

İSTİKLALE İNANDI

İşgal günlerinde İstanbul’da esen karamsar havaya uymadı. İçinde esen fırtınayı dinledi ve Balıkesir’e giderek işgale karşı direnilmesini istedi. Verdiği vaaz tarihe geçti. Bu hareketi memurluk hayatının da sonunu getirdi. O buna aldırmadı. Paraya değil istiklale inanmıştı. İşbirlikçilerden nefret ediyordu. Sultan Vahdettin’i “Abdülhamit’in kötü kopyası” olarak görüyor ve nefret ediyordu. Bu nefret onu Ankara’ya götürdü. Esen temiz rüzgâr vicdanları da temizliyor ve pak ediyordu. Ankara’da kendini buldu. İstiklâle inandı ve bundan yeise düşmedi. Ankara’da da gericilerle karşılaştı. Onlara da yüz vermedi. Dini istismar ederek ikilik çıkarmak isteyenleri, “Burada da bir 31 Mart hadisesi mi çıkarmak istiyorsunuz. Defolun gidin” diyerek kovdu. Meclis’te sessiz oturanlardan olmadı. Kastamonu gibi Anadolu illerini gezerek verdiği vaazlarla Bolşeviklerle birlikte olunmasını istedi. O günlerde İstanbul, Ankara’dakiler için “Eşkıya… Bunlar Bolşevikliği getirecek” diyerek karalamaya çalışıyordu. O buna aldırmadı. Doğru olanı söyledi.

İSTİKLALİN MARŞINI YAZDI

Yunan ordusunun Ankara kapılarına dayandığı günlerde “Bir adım bile geri çekilmek yok. Gerekirse öleceğiz” diyerek içindeki umudu başkalarına da aşıladı. İşte bu mücadele havasında 12 Mart 1921 günü yazdığı şiir, İstiklal Marşı olarak kabul edildi. Doğrusu ondan başkası da yazamazdı. Bu marş ancak imanla ve inanmışlıkla yazılırdı. İstiklal Marşı’nın daha ilk sözcüğünde bu vardı: “Korkma!” Evet, korkulmayacak günlerden geçiyorduk. Zaferi korkmayanlar kazanacaktı. Bu ona inanmıştı. Zaten inanmadığı işlere girmezdi. Bu büyük mücadeleye de Mustafa Kemal’e inanarak atılmıştı. Onu gördükçe ve onun liderliğinde kazanılan zaferleri yaşadıkça buna olan inancı daha da arttı. Yıllar sonra bu konuda “Ona herkes inanmıştı” diyerek kendi inanmışlığını da söyler. 

VATAN ŞAİRİ VATANINDA ÖLDÜ

1936 yazında gönüllü sürgün olarak gittiği Mısır’dan İstanbul’a geldiğinde yine ilk söz olarak “vatan” diyordu. Hasta yatağında bir gazeteciyle yaptığı mülakatta bu konuda söylediği sözler onun samimiyetini ortaya koyar: “Mısır’dan üç gecede geldim… Bu üç gece, otuz asır kadar uzun sürdü… Orada on bir yıl kaldım… Fakat bir an oldu ki, on bir gün daha kalsaydım çıldırırdım…”

Mısır’a gidişi onun sağlığını da bozdu. İnsan keşke vatanında kalsaydı diyor. Daha verimli olurdu. Gördükleri ona daha büyük ilham verir ve İstiklal’in büyük eserini yazan Akif, Cumhuriyetin de eserini yazardı diye düşünüyor. Bakın bu konuda hasta yatağında yine ne diyor:

“Ben bir İstanbul çocuğuyum, bu şirin memleketimin dağlarında, kırlarında, bahçelerinde belki daha ayak izlerim bile silinmemiştir. İnşallah iyi olur olmaz İstanbul’u baştan aşağı gezeceğim ve ondan sonra Milli Mücadele senelerinde harap bir yer iken, bugün Türk İnkılâbının en canlı timsali olan Ankara’yı ziyaret edeceğim. Mısırda iken fotoğraflarını gördüğüm bu modern şehri, bu Cumhuriyet yüreğini gözlerimle görmeğe gideceğim.

“On, on bir senelik bir vatan hasretiyle çırpınan ruhumun en büyük milli eserini o zaman yazacağım. Bu zamana kadar yazmış olduğum eserler, hep istiklale kavuşmak için; fakat bugün başarılan inkılâpları gördükten sonra yazacağım eser de kanaatimce bir inkılâp eseri olacaktır. Bugün o kadar mesudum ki… Vatan havasını teneffüs ettikçe ciğerlerimdeki mikroplar ölüyor ve adeta gençliğe kavuşuyorum.” (Ercan Dolapçı, Vatan Bizim Fikir Bizim Mehmet Akif, İnkılâp Kitapevi, İstanbul, 2021.)

Bu sözler onun son sözleridir… Vatan şairi vatanında öldü. Zaten vatanında ölmek için gelmişti. Bunu herkes gibi kendisi de biliyordu. Ona da bu yakıştı. Yaban ellerde ölseydi hepimiz o acı duyguyu içimizde yaşardık. Keşke derdik…

Ruhun şad olsun Büyük Şair. Seni bugünlerde daha fazla yad ediyoruz. Senin Marşın ebediyen dilimizden ve kalbimizden düşmeyecek!

* * * * * * * * * * * *

Kaynak: https://www.aydinlik.com.tr/

https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/mehmet-akif-in-85-inci-olum-yil-donumu-vatana-adanan-bir-omur-269294

9 Aralık 2021 Perşembe

“ZİRAAT / KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI - Güfte: B. Kemal Çağlar, Beste: Ahmet Adnan Saygun

“ZİRAAT / KÖY ENSTİTÜLERİ” MARŞI - Güfte: B. Kemal Çağlar, Bestesi: A. Adnan Saygun


Güftesi B. Kemal çağlar tarafından yazılan ve bestesi A. Adnan Saygun tarafından yapılan bu marş, önce 'ZİRAAT MARŞI' olarak düzenlenmiş daha sonra bütün köy enstitülerinin ortak marşı olmuştur. 

“Sürer, eker, biçeriz güvenip ötesine.
Milletin her.. kazancı, milletin kesesine.
Toplandık baş çiftçinin Atatürk'ün sesine
Toprakla savaş için ziraat cephesine”....

25 Kasım 2021 Perşembe

Şehitler, Kuvâyı Milliye şehitleri, / (Nazım Hikmet) - Sene 1959

ŞEHİTLER

Şehitler, Kuvâyı Milliye şehitleri,

Mezardan çıkmanın vaktidir!

Şehitler, Kuvâyı Milliye şehitleri,

Sakarya'da, İnönü'nde, Afyon'dakiler

Dumlupınar'dakiler de elbet

Ve de Aydın'da, Antep'te vurulup düşenler,

Siz toprak altında ulu köklerimizsiniz

Yatarsınız al kanlar içinde.

Şehitler, Kuvâyı Milliye şehitleri,

Siz toprak altında derin uykudayken

Düşmanı çağırdılar,

Satıldık uyanın!

Biz toprak üstünde derin uykulardayız,

Kalkıp uyandırın bizi!

Uyandırın bizi!

Şehitler, Kuvâyı Milliye şehitleri,

Mezardan çıkmanın vaktidir!


(Nazım Hikmet) - Sene 1959

Nazım Hikmet'i 45. Ölüm yıldönümünde saygıyla anıyoruz. (03.06.1963)